وقتی بد ترین کار دنیا میشه بهترین راهوقتی ک تنها میشی و همه عشق و فامیل و دوست و اشنا جلوت رنگ میبازن و تو تنهای تنهایی .وقتی می دونی خدا هست و لی ادمای دوبرت اصلا خدا ر نمیشناسن.وقتی خس می کنی ک هیچی مفهومی نداره . .تو ب این دنیا اومدی مث کسی ک ماموریت داره تا ی سری کار رو برای راحتی بقیه انجام بده و بره و ب هیچ چی تو این دنیا دلبستگی ندارهاون موقع تازه می فهمی ک باید رو پای خودت بلند شی .وقتی کسی ر نداری ک باها حرف ساده بزنه .همه یا حسودن

ادم ب سادگی وخنگی من نوبرهواقعا از خودم بیزار میشم کماکان این من من نفرت انگیزچرا هیچ موقع یاد نمی گیرم ک ب قول این کتب روانشناسی خودم دوست بدارم.چرا هیچ موقعبا خودم مهربون نمیشم.چرا وقتی می بینم ک کسی عاشقانه رفته قیافه من با مداد کشیده ب جای خوشحال شدن عصبی میشم و خجالت می کشم و دلم میخواد تصویر خودم معدوم کنم ؟چرا من هیچ موقع ب این راحتی پولدار نمیشم؟چرا همیشه دستم زیر سنگ اینو اونه ؟چرا نمی تونم ساده حرفم بزنم و مدام خودم می

این نوشته بالا رو صبح تو وضعیت واتساپ گذاشتمآخه نبود.گفتم ک تا ظهر منتظر شدم.امشب ساعت ده نوشته من خونده.فکر می کنه من نمی بینمک خط ب خط من دنبال می کنه.خیلی مسن هسوقتی ازش تعریف می کنم یاد این جوونای امروزی نباشین ک هر دم گوشی دستشونهعشق والا مقام مااز ابزار های امروزی با اینکه اخرین مدلش رو داره ولی استفاده نمی کنه .میگه ازین چیزا خوشم نمیاد ب من می گفتشما پیام دادی؟ بهتر نیست برام بخونی یا بگی همون رو .من ترجیح می دم ک بشنوم تا

دوست دارم بخوابم.و هی چشمانم ک می بندم چشمان افسونگرت را میبینمباور کردنی نیست؟من این منم ک هنوز در عنفوان میانسالی با همه بود ها دنبال نبوده ها می گردماین منم ک دلم ارام نمی گیرد.گفته بودم ک محالست که عاشق بشوم ؟امدی و همه ی فرضیه ها ریخت ب هم؟ی طور عجیبی نگاهم می کند هی یادم میادمی رفت پشت مانیتور قدیمی و ی چشمش ب من بودطوری نگاه می کرد لبریز از اندوه لبریز از مکث و پرسشنمی دانم .هیچ چیز را واقعا نمی دانم.همش با خودم میگم نکنه